NAJCZĘŚCIEJ ZADAWANE PYTANIA

Poza kwestiami widocznymi na pierwszy rzut oka, takimi jak: konstrukcja rozdzielacza, zastosowany materiał czy kolorystyka, warto wspomnieć o różnicach mniej oczywistych.

Rozdzielacze wykonane ze stali nierdzewnej nie posiadają żadnych ograniczeń do zastosowań w instalacjach wody pitnej i są w 100% bezpieczne dla zdrowia. 

Natomiast rozdzielacze wykonane z mosiądzu (ogólnie armatura mosiężna) posiadają dopuszczenia do kontaktu z wodą pitną lecz ze względu na swój skład chemiczny (obecność cynku, ołowiu, arsenu) oraz proces migracji do wody tych pierwiastków, uchodzą za mniej odpowiednie, zwłaszcza gdy udział mosiądzu w całej instalacji jest znaczący.

Dokonując wyboru, można się również kierować nowymi przepisami wynikającymi z Dyrektywy unijnej ws. wody pitnej, która zaostrza normy jakości wody z kranu, ustalając maksymalne limity dla substancji zanieczyszczających, takich jak np. ołów, który zaburza funkcjonowanie układu hormonalnego. Zgodnie z nowymi przepisami wartość parametryczna dla ołowiu została wyostrzona z 10 μg/L  na 5μg/L .

Stal nierdzewna ze względu na swoje właściwości spełnia wymogi higieniczne dla materiałów mających kontakt z wodą pitną, i tym samym staje się najodpowiedniejszym wyborem. Jest odpowiedzią na nowe przepisy oraz wymagania konsumentów, którzy chcą dokonywać coraz bardziej świadomych wyborów.

Wybór średnicy rozdzielacza uzależniony jest od tego, jak rozległy system planujesz wykonać. Możesz założyć, że max. do 10 sekcji przy zróżnicowanych odbiornikach wody, np. WC, umywalka, natrysk, zlewozmywak, belka główna w rozmiarze  3/4″ powinna w zupełności wystarczyć. Powyżej tej ilości sekcji można rozważyć belkę w rozmiarze 1″. Należy również pamiętać o odpowiedniej średnicy rury zasilającej wybraną belkę.

Najbardziej uniwersalnym rozmiarem jest 3/4″. Do tej wielkości gwintu sekcji bez problemu podłączymy rury 16mm oraz 20mm o różnych grubościach ścianek. Najłatwiej też dobierzemy złączki innych producentów i systemów. Wielkość gwintu 1/2″ jest rozwiązaniem kompaktowym z przeznaczeniem dla rur 16mm. Złączki w tym rozmiarze u różnych producentów mogą się różnić dlatego też ważne aby zwracać uwagę przy wyborze na parametry rozdzielacza i wybieranych złączek 1/2″.

I w tym przypadku w wielkim skrócie można założyć, że rura typu PEX 16mm wystarczy dla pojedynczego standardowego odbiornika w budownictwie jednorodzinnym czy mieszkaniowym.

To właśnie rozdzielacze w instalacji pozwalają na zastosowanie pełnych odcinków rur między urządzeniami. Odcinki te nie są obciążone kształtkami takimi jak trójnik czy kolana, co umożliwia swobodny przepływ wody bez zakłóceń, od rozdzielacza aż do odbiornika wody.

Większe średnice do pojedynczego punktu mogą mieć uzasadnienie gdy punkt poboru ma ponadprzeciętne zapotrzebowanie w wodę, długość odcinka jest znacząca czy występują problemy ze stabilnym ciśnieniem roboczym w instalacji.

Decyzja o wyborze korzystniejszego systemu instalacji wodnej w domu to jedna z ważniejszych decyzji, która ma wpływ na komfort użytkowania, wydajność systemu ale również na koszty materiałowe oraz koszty eksploatacji.

Jednoznacznie ciężko wskazać, który system jest tańszy lub droższy. Duża gama różnej jakości materiałów sprawia, że zarówno jeden, jak i drugi system można wykonać relatywnie tanio lub dobrze. System rozdzielaczowy obligatoryjnie oferuje nam rozwiązania w instalacji, które często w porównaniach są pomijane a gdyby je uwzględnić w systemie trójnikowym, sytuacja cenowa znacząco mogła by się odmienić. Chodzi tu np. o średnice kształtek odpowiadające średnicy rozdzielacza, doliczenie zaworów przyodbiornikowych, które w rozdzielaczach są już wbudowane czy chociażby zróżnicowanie średnicowe rur dla wystopniowania instalacji trójnikowej, które w systemie rozdzielaczowym jest ujednolicone.

Warto jednak pamiętać, że system rozdzielaczowy  jest przede wszystkim rozwiązaniem bezpieczniejszym eksploatacyjnie pod względem wystąpienia kosztownych awarii. W jak mało której instalacji wykonanej w budynku, to właśnie woda użytkowa pod stałym ciśnieniem z sieci może doprowadzić do niezwykle kosztownych awarii.

W większości przypadków nawet zaleca się takie rozwiązanie. Jeden rozdzielacz na parterze np. w pomieszczeniu technicznym sprzyja bezpieczeństwu całej instalacji pod względem ewentualnych rozszczelnień. Długości odcinków rur w budynku np. jednorodzinnym nie powinny stanowić przeszkody. Wyjątkiem może być ilość zasilanych odbiorników na piętrze. Zakładając, że do zasilenia są np. dwie łazienki i aneks kuchenny, warto rozważyć montaż osobnego systemu na piętrze w celu zapewnienia odpowiedniej ilości wody.

Najwłaściwszym miejscem do tego celu będzie pomieszczenie techniczne z umieszczoną kratką kanalizacyjną w posadzce. Dodatkowo warto pamiętać o zabezpieczeniu miejsca montażu systemu tj. montaż w przeznaczonej do tego szafce, a miejsca przejść rur w posadzkę/ścianę uzupełnić i zabezpieczyć warstwą wodoszczelną.

Nie zaleca się montażu sytemu w miejscach trudnodostępnych, szafach czy pomieszczeniach, w których ewentualne awarie mogą skutkować zalaniem np. paneli czy mebli.